تاثير كاربرد تفاله گوجه فرنگي تازه بر عملكرد و فراسنجه هاي خوني گوساله هاي پرواري هلشتاين

Effect of application of fresh tomato pomace on growth performance and blood metabolites of Holstein male calves

زمينه مطالعاتي: استفاده از پسماندهاي كشاورزي در تغذيه دام و طيور نقش مهمي در كاهش هزينه هاي توليد دارد. هدف: اين تحقيق جهت ارزيابي اثر سطوح مختلف تفاله گوجه فرنگي تازه و جايگزيني آن با سبوس گندم بر ماده خشك مصرفي، افزايش وزن و سطح فراسنجه هاي خوني گوساله هاي پرواري هلشتاين اجرا شد. روش كار:آزمايش در 3 تيمار 4 راسي در قالب طرح كاملا تصادفي بر روي 12 راس گوساله نر نژاد هلشتاين انجام گرديد. گروه هاي آزمايشي شامل جيره‌هاي حاوي 1) 8 درصد تفاله گوجه فرنگي 2) 16 درصد تفاله گوجه‌فرنگي و 3) تيمار شاهد (جيره بدون تفاله گوجه-فرنگي) بودند. نتايج: استفاده از سطوح مختلف تفاله گوجه فرنگي تازه تاثير معني‌داري بر افزايش وزن روزانه و مصرف خوراك و ضريب تبديل غذايي در گوساله ها دارد (05/0P < ). استفاده از 8 درصد تفاله گوجه فرنگي اثر معني داري بر مصرف خوراك و افزايش وزن روزانه دام ها نداشت. با افزايش مقدار تفاله گوجه فرنگي به 16 درصد كاهش معني-داري در افزايش وزن روزانه و افزايش معني داري در مصرف خوراك و ضريب تبديل غذايي رخ داد (05/0P < ). فعاليت نشخوار تحت تاثير تيمارهاي آزمايشي قرار نگرفت. مقدار پروتيين تام، تري گليسيريد و كلسترول سرم در حيوانات دريافت كننده جيره هاي مختلف آزمايشي تفاوت معني داري باهم نداشتند. جيره حاوي 16 درصد تفاله با ميزان گلوكز 81/57 گرم در دسي ليتر و نيتروژن اوره اي خون 88/17 گرم در دسي ليتر، به ترتيب كمترين و بيشترين ميزان گلوكز و نيتروژن اوره اي خون را نسبت به تيمار شاهد و 8 درصد تفاله داشت (05/0P < ). نتيجه گيري نهايي: اين آزمايش نشان داد كه تفاله گوجه فرنگي تازه تا 8 درصد از ماده خشك در جيره گوساله هاي پرواري بدون تاثير منفي بر عملكرد آنها مي تواند استفاده شود.

BACKGROUND: The use of agricultural residues for feeding of livestock and poultry play an important role in reducing production cost. OBJECTIVES: This experiment was conducted for evaluation the effects of different levels of tomato pomace (TP) on dry matter intake, body weight gain and blood metabolites of male Holstein calves. METHODS: This research was conducted using 12 Holstein male calves in a Completely Randomized Design with 3 treatments and 4 calves in each group. Experimental diets were 1) control (no TP), 2) diet with 8% TP on dietary dry matter (DM) basis and 3) diet with 16% TP on dietary DM basis. RESULTS: Using TP had significant effects on body weight gain and feed intake and feed conversion (FC) ratio (p < 0.05). Using 8% TP has no significant effect on dry matter intake and body weight gain. When TP increased to 16% of the diet, a decrease in body weight gain and an increase in feed intake and FC were measured (p < 0.05). Chewing activity was not affected with different experimental diets. Although TP did not significantly affect concentrations of total protein, triglycerides and cholesterol in blood samples, however, using 16% TP in diet resulted a decrease in blood glucose (57.81 g/dl) and an increase in blood urea nitrogen concentrations (17.88 g/dl) in comparison with control or 8% TP (p < 0.05). CONCLUSIONS: It can be concluded that up to 8% of TP successfully can be used in beef cattle diet without any undesirable effects on animal production.