الگوهاي استفاده از فرهنگ سراها در ميان جوانان شهر تهران معاني ، انگيزه ها و كاركردها

یكی از نگران یهای مطرح در سا لهای اخیر این مسئله بوده است كه فرهن گسراها از آنچه ب هخاطر آنها تأسیس شد هاند، فاصله بگیرند و به جای بازتولید هژمونی به جایگاه مقاومت و بازتولید مقاومت در برابر هژمونی تبدیل شوند. فرهن گسراها ب هعنوان یكی از فضاهای عمومی شهری در دو دهة اخیر، موضوع بح ثها و مجادلات ایدئولوژیك بود هاند. در چنین فضاهایی مصرف صرفا به استفاده از برنام ههاي فرهنگ سراها محدود نم یشود، بلكه مصرف فضای فرهن گسراها بر مصرف فعالی تها و برنام هها آنها غلبه دارد. چنین مصرفی با تولید معانی اجتماعی و فرهنگی همراه است. هدف اصلی این مقاله، شناخت «كاربردها و دلال تهای فرهن گسراها در میان جوانان تهرانی و انگیز هها و كاركردهای مترتب بر مصرف این فضاهاست ». در این مقاله برای جم عآوری و تجزیه و تحلیل داد هها از روش نظری هپردازی مبنایی استفاده شده است. بدین منظور با 25 نفر از مراجعان به فرهن گسراهای بهمن، شفق، هنر، كار، قرآن و اشراق در شهر تهران مصاحبة عمیق شده است. یافت هها نشان م یدهد الگوی استفاده و دلالت فرهن گسراها در میان كاربران، متعدد و متفاوت است و این دلال تها و كاربردها با آنچه فلسفة وجودی فرهن گسراها را تشكیل م یدهد، متمایز است. در مجموع یافت ههای مقاله حاكی از آن است كه فرهن گسراها برای جوانان تهرانی بخشی از مناسك گذار آنها به دوران بزرگسالی محسوب م یشوند و آنان در این فضا به بسیاری از نیازهای مرتبط با دورة زندگی خود پاسخ م یدهند و در یك كلام نقاشی خاص خود را بر روی این فضای عمومی ترسیم م یكنند. این مقاله درصدد توصیف و تبیین این الگوی نقاشی و مداخله و دخل و تصرف در فضای عمومی فرهن گسراهاست. در این تحقیق فرهن گسرا ب هعنوان یك متن در نظر گرفته شده و دلال تهای متعدد آن برای كاربران این فضا مورد واكاوی قرار گرفته است.