بررسي اثر بخشي رويكرد پذيرش و تعهد (ACT) بر بخشش و سازگاري زناشويي زنان آسيب ديده از خيانت همسر

اين تحقيق با هدف تبيين اثر بخشي رويكرد پذيرش و تعهد بر بخشش و سازگاري زناشويي زنان آسيب ديده از خيانت همسر انجام پذيرفت. طرح تحقيق در اين پژوهش، طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بود. از پرسشنامه بخشش ري و پرسشنامه سازگاري زناشويي اسپاينرجهت گردآوري داده­ها استفاده گرديد.جامعه آماري پژوهش زنان خيانت ديده مراجعه كننده به مراكز مشاوره شهر شيراز در سه ماهه سوم سال 92 بودند. نمونه گيري در اين تحقيق به روش هدفمند بوده است و نمونه­هاي باليني از بين مراجعين به 5 مركز مشاوره شيراز كه به دليل خيانت، مراجعه كرده و داوطلب شركت در پژوهش بودند30 نفر به طور تصادفي انتخاب و سپس به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين گرديدند. برنامه درماني بر مبناي رويكرد پذيرش و تعهد در طي10 جلسه و هر جلسه به مدت 90 دقيقه به صورت مشاوره گروهي انجام شد. و پس­آزمون 6 ماه بعد نيز بر روي آزمودني­ها اجرا گرديد. نتايج نشان دهنده تاثير رويكرد پذيرش و تعهد بر بخشش باميزان تاثير 72/0 بود. بين ميانگين نمرات پس آزمون سازگاري زناشويي زنان گروه آزمايش و گواه تفاوت معناداري با ميزان تاثير 77/0 وجود داشت. تحليل كوواريانس تاثير اثر را در بعد رضايت زناشويي 58/9، در بعد همبستگي دو نفري 65/24، در بعد توافق دو نفري 60/87 و در در بعد ابراز محبت 62/9 در سطح (005/0>P) معنادارنشان داد. هم­چنين نتايج پژوهش نشان داد كه اثرات درماني اين رويكرد در پيگيري نيز همچنان حفظ شده بود.