تبيين و ارزيابي نظريه سزگين درباره شناسايي و بازسازي منابعِ جوامع روايي

براساس نظريه فواد سزگين، نقل حديث از همان آغاز مبتني بر منابع مكتوب بوده است و گرچه مولفان آثار خود را به­شكل شفاهي نقل مي كردند اما احاديث يكديگر را از منابع مكتوب برمي­گرفتند. او سند احاديث را مشتمل بر نام مولفان و راويان مجاز كتاب­ها مي­داند و براساس تحليل سندهاي جوامع روايي موجود، روشي را براي بازسازي منابع يك اثر و بازسازي آثار از دست­رفته ارائه كرده است. پ‍ژوهشگران ضمن بهره­گيري از روش او، نقدهايي را بر آن وارد ساخته­اند مانند: پيوند دادن وثاقت با مكتوب بودن منابع، عدم تمايز ميان درس­نوشته­ها و كتاب­هاي واقعي، بي توجهي به تغيير و تحول متون در روند ارائه در مجالس درس و مخالفت عالمان با كتابت صرف. روش سزگين در شناسايي مولفان از راويان نيز كاستي­هايي دارد و در نهايت بيشتر براي شناسايي منابع يك اثر به كار مي­آيد تا بازسازي يك اثر در شكل اصلي.