فضاي مجازي، شبكه هاي اجتماعي و حاكميت

فضاي مجازي، بستري تعامل گرا براي جامعه اي مجازي است كه مهم ترين رخداد آن، شكل گيري شبكه هاي اجتماعي است. جهان شبكه اي، حاصل اجتماع و ارتباط هزاران شبكه اجتماعي در اين فضاي مجازي است. در اين ارتباطات، همه در كنار هم حاضرند و از يكديگر مطلع اند؛ بدون اينكه همديگر را ببينند يا بشناسند. فضاي مجازي، موجب هم افزايي قدرت اجتماع شده و در ذات خود مي تواند جمهوريت را در مقابل حاكميت قرار دهد. اين محيط مجازي، مبتني بر دموكراسي تام و اداره مردمي است و نشان داده كه مديريت كامل و جامع را برنمي تابد. عمده مخاطرات فضاي مجازي را بايد در پيدايش شبكه هاي اجتماعي جست وجو كرد و بيشترين توان را در نظارت، هدايت و كنترل اين قدرت نرم هزينه كرد. براي داشتن فضاي مجازي پاك، لازم است فرصت ها و تهديدهاي اين فضا را شناخت و متناسب با آن، راهبردهايي را طراحي نمود. به نظر ما، بايسته هاي جامعه اسلامي را مي توان به جوامع مجازي سرايت داد و ايجاد فضاي مجازي پاك را ممكن شمرد. يكي از شاخصه هاي قدرت در فضاي مجازي، شبكه هاي اجتماعي است كه روش هاي متعددي توسط كارشناسان براي مهار و كنترل اين قدرت نرم پيشنهاد شده است. مباحثِ مطرح شده، مبتني بر دريافت هاي تجربي و مطالعات مرتبط در طول دو دهه آشنايي با فضاي مجازي و ابعاد آن است. به نظر نگارنده، ورود حاكميت به فضاي مجازي، ايجاد بسيج سايبري، تاسيس شبكه هاي بديل، توليد اطلاعات و محتوا و در نهايت، كنترل و نظارت، مي تواند فضاي مجازي همساز با هنجارهاي ديني و فرهنگي جامعه ما را به عنوان فضاي مجازي پاك ترسيم كند.