مقايسه تاثير جمعي ممانتين و متيل فنيديت با متيل فنيديت به تنهايي در درمان كودكان مبتلا به اختلال بيش فعالي- كم توجهي

Comparison of Effectiveness and Side Effects of Combination of Memantine and Methylphenidate with Methylphenidate alone in Treatment of Children with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder

زمينه و هدف: اختلال بيش فعالي- كم توجهي يك اختلال شايع روانپزشكي در كودكان مي باشد و تشخيص و درمان به موقع اين اختلال اهميت به سزايي در كنترل علايم و پيشگيري مشكلات بعدي كودكان دارد. اين مطالعه اثر تجويز تركيبي ممانتين و متيل فنيديت در درمان كودكان مبتلا به اختلال بيش فعالي- كم توجهي را بررسي ميكند. روش بررسي: اين مطالعه يك كارآزمايي باليني دو سو كور است. 36 كودك مبتلا به اختلال بيش فعالي- كم توجهي به روش تصادفي در دو گروه (هر گروه18 نفر) قرار گرفتند. گروه اول متيل فنيديت و ممانتين و گروه دوم متيل فنيديت و دارونما دريافت كردند. ميزان پاسخ به درمان بر اساس مقياس كانرز و عوارض جانبي داروها در ابتداي مطالعه و هفته هاي 1، 2، 3 و4 مورد ارزيابي قرار گرفتند. يافته ها: نمرات كانرز در ابتداي مطالعه(835/0P=) و پايان هفته اول (136/0P= ) در دو گروه تفاوت معني داري با هم نداشتند ولي در پايان هفته دوم، پايان هفته سوم و پايان هفته چهارم در دوگروه تفاوت معني داري با هم داشتند (002/0 و 001/0 و012/0P=). در گروه ممانتين و متيل فنيديت از 3/22 به 10 رسيد (001/0P < ) كه به طور معني داري از گروه دارونما و متيل فنيديت كمتر بود(از 4/22به 5/13 كاهش يافت) (001/0P < ). عوارض در دو گروه تفاوت معني داري نداشت(05/0P < ). نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه ممانتين همراه متيل فنيديت در درمان اختلال بيش فعالي-كم توجهي كودكان موثرتر از متيل فنيديت به تنهايي است و نيمرخ عوارض دارويي مشابهي دارد.