پهنه بندي كاربري اراضي شهري شهرك ارم تبريز بر اساس شاخص هاي اساسي مخاطرات ژئومورفولوژيك

كلان شهر تبريز به دليل تنگناهاي ژئومرفولوژيكي، به توسعه ي قطاعي و احداث و ساخت شهرك هاي اقماري در اطراف شهر روي آورده است. اغلب شهرك هاي ايجادشده به ويژه شهرك ارم، در مجاورت گسل فعال شمال تبريز و عوامل تهديدكننده ي مخاطرات طبيعي از قبيل زلزله، سيلاب، حركات توده اي و... كه شاخص هاي اساسي در مطالعه هاي مخاطرات ژئومرفولوژيكي است، قرار گرفته و عمدتا در مناطق شيب دار با ليتولوژي نامقاوم متشكل از سازندهاي ميوسن )تناوبي از مارن هاي آهكي و نمكدار، كنگلومرا و ماسه سنگ با ميان لايه هاي آهكي( ايجاد شده اند. هدف عمده ي تحقيق حاضر، تعيين وضعيت فعلي الگوي استقرار كاربري هاي اراضي شهري و پهنه بندي منطقه ي مورد مطالعه بر اساس شاخص هاي ژئومورفولوژيك در مناطق آسيب پذير، در تطابق با استانداردهاي كاربري هاي اراضي شهري در شهرك ارم تبريز است. به دليل پيچيدگي و ازدياد فاكتورهاي موثر در تعيين كيفيت مكاني استقرار سكونتگاه هاي شهري، از روش هاي چندمتغيره ي تصميم ساز براي تعيين درجه ي تناسب كيفي استقرار كاربري هاي اراضي استفاده شده است. بدين منظور از روش هاي ارزيابي چندمعياره مبتني بر تحليل سلسله مراتبي AHP براي توليد و تجزيه و تحليل نقشه ها و لايه هاي مختلف كاربري ها استفاده شده است. بر اساس يافته هاي تحقيق، از كل مساحت 554/44 هكتاري شهرك، حدود 60/15 هكتار در مناطق با استاندارد خيلي كم، 164/47 هكتار در مناطق با استاندارد كم، 196/45 هكتار در مناطق با استاندارد متوسط، 115/09 هكتار در مناطق با استاندارد زياد و 18/2 هكتار در مناطق با استاندارد خيلي زياد استقرار يافته اند.