يك موي ندانست ولي موي شكافت!: اختلاط شكسته نويسي با زبان نوشتاري در داستان سمفوني باد

صورت نوشتاري زبان خصوصيات منحصربه فردي دارد كه آن را از زبان گفتار متمايز مي كند. باتوجه به اين كه برخي نويسندگان شكسته نويسي و برخي تغييرندادن واژه در زبان نوشتاري را ترجيح مي دهند، در نوشته هاي ادبي ما هردو شيوه رايج است؛ به همين دليل، در اين مقاله دستور مصوب فرهنگستان را الگو قرار داده ايم و باتوجه به سبك داستان كه محاوره در آن به كار رفته است و همچنين با درنظرگرفتن نظريات علي صلح جو در كتاب اصول شكسته نويسي، متن داستان را ازنظر ويرايشي بررسي كرده ايم. درپايان مشخص مي شود كه داستان سمفوني باد آميزه اي از شكسته نويسي و صورت نوشتاري زبان است كه سبك خاص خود را دارد. نه م يتوان گفت پيرو صلح جوست و نه پيرو شكسته نويسان صرف.