بررسي كاركردي مجمع تشخيص مصلحت نظام در قانون اساسي

مجمع تشخيص مصلحت نظام به منظور حل اختلاف ميان شوراي نگهبان و مجلس شوراي اسلامي در سال 1368 با فرمان رهبري ايجاد شد. از ابتداي امر تا زمان بازنگري قانون اساسي به عنوان يك تاسيس حقوقي البته بدون جايگاه قانوني تلقي مي‌گرديد. بدين منظور و براي قانوني شدن آن پس از فرمان بازنگري در قانون اساسي سال 1368 تحت عنوان مجمع تشخيص، با سه وظيفه حل اختلاف ميان مجلس و شوراي نگهبان، حل معضلات نظام و مشاوره در اموري كه رهبري ارجاع مي‌كند، مورد شناسايي قانون اساسي قرار گرفت. بدين‌ترتيب در بازنگري قانون اساسي حاكميت با نهاد نويني به نام مجمع تشخيص مصلحت نظام مواجه شد. كاركردهاي گوناگون اين نهاد در نظام حقوقي كشورمان، آن را به يكي از اثر‌گذارترين نهادها تبديل كرده است. در اين ميان دو سوال قابل تامل است: مصلحت چيست؟ ماهيت حقوقي مجمع چيست؟ اين مقاله درصدد شناسايي اين عوامل است.