رابطه دين‌داري با كيفيت زندگي و عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان

هدف پژوهش حاضر شناسايي رابطه دين‌داري با كيفيت زندگي و كاركرد آموزشي دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم است. اين پژوهش از نوع همبستگي است. جامعه آماري در اين پژوهش تمامي دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم شهرستان بابل هستند كه از ميان 168 دانش‌آموز، 87 دختر و 81 پسر، با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند. ابزار استفاده‌شده در اين پژوهش پرسش‌نامه كيفيت زندگي مرتبط با سلامتي (SF-36) و پرسش‌نامه دين‌داري گلاك و استارك (1965) است. براي سنجش كاركرد آموزشي دانش‌آموزان معدل پايان ترم آن‌ها نيز درنظر گرفته شد. نتيجه‌هاي آزمون همبستگي پيرسون نشان مي‌دهد كه ميان دين‌داري و كيفيت زندگي و كاركرد آموزشي دانش‌آموزان همبستگي مثبت معناداري وجود دارد. همچنين، يافته‌هاي پژوهش دربردارنده نكته‌هاي كاربردي مفيدي براي سياست‌گزاران عرصه آموزش‌وپرورش است