بررسي وضعيت صنعت فرش دست باف و نقش آن در توسعه روستايي و عشايري در استان كهگيلويه و بوير احمد

فرش دست بافت در سال هاي اخير همواره رقم قابل توجهي از صادرات غيرنفتي كشور را به خود اختصاص داده است. در اين پژوهشي كه به روشي اسنادي و مطالعات كتابخانه اي نظام هاي توليدي صنعت فرش دست بافت و نقش آن در توسعه روستايي و عشايري در استان كهگيلويه و بويراحمد مي - پردازيم. بررسي روند توليد فرش دست بافت بيانگر اين واقعيت است كه اين كالاي با ارزش با اتكاي كامل به منابع و امكانات داخلي، خلاقيت توليدكنندگان و ارزبري بسيار كم، سهم قابل توجهي در ايجاد اشتغالي و تحصيل درامد كشور داشته و همچنين قادر است تا با ايفاي نقش مكمل براي بخش كشاورزي، موجبات ايجاد و حفظ اشتغال در روستاها و مناطق عشايري و افزايش درآمددر روستا و عشاير را فراهم آورده و انگيزه باقي ماندن در روستا ها را نيز افزايش داده و از مهاجرت بي رويه به شهر جلوگيري كند. بررسي ها و تحقيقات اسنادي نشان داد كه استان كهگيلويه و بوير احمد با حدود 3 هزار بافنده مشغول به فعاليت كه در صورت حمايت دستگاه هاي ذي ربط اين رقم به 7 هزار نفر قابل افزايش مي باشد داراي بافندگان بسيار ماهر در صنعت فرش دست بافت استان بوده است كه آثار نفيسي، حاصل دسترنج زنان عشايري و روستايي ما در بازار داخلي و حتي كشورهاي اروپايي صادر گرديده است. ولي متاسفانه به دليل عدم نام و آوازه و نداشتن مبادي خريدوفروشي فرشي دست بافت، اين محصولات به نام ديگر استان ها به ثبت رسيده است. حدود 90 درصد فرش دست بافت توليدي استان از طريق توليد خانگي و در منزل و 10درصد آن به صورت واحدهاي كارگاهي اعلام نموده اند.

فاقد فايل چكيده مي باشد