بررسي ميزان آگاهي دندانپزشكان عمو‌مي‌ شهر گرگان از كنترل و درمان دندان‌هاي صدمه ديده در سال 1394

Evaluation of general dentists’ knowledge regarding management of dental trauma

زمینه و هدف: صدمات دندانی یكی از شایع‌ترین مشكلات دندانی در بین كودكان و نوجوانان است كه معمولاً در بخش‌های قدا‌می‌ دهان روی داده و تأثیر زیادی بر سلامت فیزیكی و روانی بیمار دارند. اقدام فوری در درمان دندان‌های صدمه دیده سبب بالا رفتن ظرفیت بازسازی این دندان‌ها ‌می‌شود، به همین دلیل دانش دندانپزشكان و اقدامات مؤثر آن‌ها در زمینه درمان صدمات دندانی از مهم‌ترین عوامل مؤثر در ارتقای پروگنوز این دندان‌ها به شمار ‌می‌رود. هدف از انجام این مطالعه ارزیابی دانش دندانپزشكان عمو‌می ‌در زمینه تشخیص و درمان صدمات دندانی بود. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، پرسشنامه تنظیم شده شامل اطلاعات شخصی و سؤالاتی در رابطه با آگاهی دندانپزشكان عمو‌می ‌شهر گرگان در مورد نحوه مواجهه با صدمات مختلف دندانی به روش سرشماری، در اختیار 131 دندانپزشك عمو‌می ‌قرار گرفت. پس از تكمیل پرسشنامه، اطلاعات گردآوری شده مورد تحلیل و بررسی آماری قرار گرفت. برای بررسی ارتباط میزان آگاهی با جنسیت از T-test، ارتباط میزان آگاهی با محل كار از آزمون ANOVA، ارتباط میزان آگاهی با سن و سابقه كار از ضریب همبستگی پیرسون و برای بررسی ارتباط میزان آگاهی و میزان مواجهه با بیماران صدمه دیده از تست اسپیرمن استفاده شد. یافته‌ها: میانگین نمره آگاهی دندانپزشكان 5/1±5/8 از 10 نمره و در هر دو جنس فاقد تفاوت معنی‌داری بود (083/0=P). محل كار در میزان آگاهی دندانپزشكان تأثیری نداشت (133/0=P). بین سن و سابقه كار و میزان آگاهی رابطه آماری معنی‌داری به دست نیامد (805/0=P). در این مطالعه میزان مواجهه با بیماران صدمه خورده نیز در میزان آگاهی دندانپزشكان تأثیر گذار نبود (507/0=P). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج سطح آگاهی دندانپزشكان عمو‌می ‌در حد نسبتاً خوبی قرار دارد و این ‌می‌تواند چشم انداز مناسبی در جهت درمان صدمات دندانی توسط دندانپزشكان در نظر گرفته شود. از آن جا كه مسئله صدمات دندانی حائز اهمیت بوده و دانش مربوط به آن در حال افزایش و تغییر ‌می‌باشد، لازم است تا برای به روز رسانی سطح آگاهی دندانپزشكان عمو‌می‌ در زمینه مدیریت و درمان صدمات دندانی، برنامه‌ریزی‌های مناسبی انجام شود.

Background and Aims: Traumatic dental injuries (TDIs) are of the most common dental problems in children and adolescents, which usually occur in the anterior segment and have a significant role in patient’s physical and psychological health. Immediate intervention for damaged teeth can elevate the success rate of treatment in TDI. Thus, general dentists’ knowledge and their effective intervention in TDI are important factors in prognosis of traumatized teeth. The objective of this study was to assess the general dentists’ knowledge and awareness regarding the diagnosis and management of traumatic dental injuries. Materials and Methods: In this cross-sectional study, the questionnaire data were collected from 130 general dentists, including the demographic data and general dentists’ knowledge about TDIs. The data were analyzed using the Student t-test and Analysis of Variance (ANOVA), Spearman’s and Pearson’s correlation coefficient. Results: The mean score of general dentists’ knowledge was 8.5 ± 1.5 (total score:10) and it was the same between both males and females (P=0.083). Dentists’ work place does not have any influence in their knowledge (P=0.133). Also, there was no statically significant relationship between the age, job experience and dentists’ knowledge (P=0.805). The relationship between the frequency of TDI managed cases and dentists’ knowledge was not significant (P=0.507). Conclusion: Considering that the overall knowledge of general dentists regarding the management of TDI was sufficient, it could be a good opportunity in treating these injuries. As TDI is a developing science, it is important to motivate general dentists being up to date regarding this matter.