مقايسه كاربرد مهاربندهاي كمانش ناپذير و هشتي در مقاوم سازي ساختمان بتن مسلح هفت طبقه با استفاده از تحليل استاتيكي غيرخطي

ساختمان هاي آسيب پذير و مقاوم سازي آنها از مسائل مهم براي مناطق زلزله خيز مي باشند. در دهه‌هاي اخير مطالعات روي بهسازي و مقاوم سازي سازه هاي گوناگون منجر به ابداع روش هاي جديد و متنوع در اين زمينه گرديده است. روش هاي زيادي همچون اضافه كردن اجزاي سازه اي (ديوار برشي فولادي و بتني، بادبندهاي فولادي و كمانش‌ناپذير)، تقويت اعضاي سازه اي ضعيف و تغيير كاربري سازه را مي توان براي بهبود عملكرد لرزه اي سازه نام برد. در پاسخ به بسياري از مسائل عملي و ملاحظات اقتصادي، مهندسان بيشتر از قاب هاي مهاربندي شده به‌عنوان سامانه ي مقاوم در برابر بارهاي جانبي ناشي زمين لرزه استفاده مي كنند. هدف مطالعه حاضر، بررسي عملكرد لرزه اي و مقايسه مقاوم سازي يك قاب بتن مسلح هفت طبقه موجود با استفاده از مهاربند كمانش ناپذير و هشتي پيراموني به‌صورت جداگانه مي باشد. نتايج حاصل از تحقيق هاي استاتيكي غيرخطي با الگوي سازه نشان داد كه به علت رفتار مناسب بادبند كمانش ناپذير در فاز غير خطي و تحت بارهاي فشاري، اين نوع بادبندها باعث افزايش سختي و مقاومت كم‌و‌بيش 3/50 برابر و كاهش چشمگير در دريفت طبقات و زمان تناوب سازه (در حدود 3/30 برابر) نسبت به سازه‌ي اوليه شده اند.