آسيب‫شناسي اصلاح قانون مديريت خدمات كشوري ‬‬‬با رويكرد توانمندسازي كاركنان دستگاه‫هاي اجرايي دولت

هدف: ارائه پیشنهادهایی برای اصلاح فصل نهم قانون مدیریت خدمات كشوری با عنوان «توانمندسازی كاركنان» و سایر فصول قانون مذكور در راستای مدل توانمندسازی كاركنان دستگاه‫های اجرایی دولت. روش: روش پژوهش به لحاظ استراتژی، كیفی؛ به لحاظ هدف، اكتشافی؛ به لحاظ مخاطب، كاربردی؛ به لحاظ نوع داده، كیفی و به لحاظ روش جمع‫آوری داده‫ها پیمایشی است. جامعه آماری شامل خبرگان اداری و دانشگاهی كه دارای یكی از دو شرط دكتری مدیریت دولتی و سابقه تدریس و پژوهش در حوزه مدیریت منابع انسانی یا سابقه فعالیت در حوزه‫ مدیریت منابع انسانی در سازمان مدیریت و برنامه‫ریزی كشور و مركز آموزش مدیریت دولتی بودند؛ است كه 23 نفر از آنها كه برای شركت در پژوهش اعلام آمادگی نمودند به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند. ابزار جمع‫آوری داده‫ها پرسش‫نامه، با استفاده از تكنیك دلفی است. یافته‫ها: پس از انجام سه دور دلفی بین خبرگان اجماع حاصل شد و مدل مفهومی توانمندسازی كاركنان دستگاه‫های اجرایی دولت با 2 بعد، 6 مولفه و 27 شاخص ارائه شد. نتیجه‫گیری: براساس شاخص‫های مدل مفهومی، پیشنهادهایی برای اصلاح فصل نهم و سایر فصول قانون مدیریت خدمات كشوری در راستای توانمندسازی كاركنان دستگاه‫های اجرایی دولت، ارائه شد.