تحليل روابط رهبري اصيل، امنيت رواني و رفتار شهروندي سازماني

زمینه و هدف: لازمه موفقیت سازمان‌ها در دنیای امروز، برخورداری از كاركنانی است كه از وظایف معمول خود فراتر رفته و نمایشی از رفتارهای شهروندی سازمانی را ارائه دهند. این مهم تحقق نمی‌یابد مگر آن‌كه رهبران سازمانی، جوی ایمن و مملو از اطمینان را در سازمان فراهم آورند. هدف از این پژوهش بررسی ارتباط رهبری اصیل و رفتار شهروندی سازمانی با تأكید بر نقش میانجی امنیت روانی كاركنان بود. روش‌ها‌: جامعه آماری پژوهش، كاركنان اداره كل ورزش و جوانان استان همدان مشتمل بر 150 نفر بود كه نمونه‌ای به حجم 103 نفر از آن‌ها به شیوه نمونه‌گیری تصادفی ساده، انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفت. جهت گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌ رهبری اصیل، پرسشنامه امنیت روانی و پرسشنامه رفتار شهروندی سازمانی استفاده شد. روایی پرسشنامه‌ها بر اساس نظر متخصصان تأیید شد. همچنین پایایی پرسشنامه‌ها با اجرای آن‌ها بر روی نمونه‌ اولیه‌ای مشتمل بر 25 نفر و با استناد به ضریب آلفای كرونباخ، محاسبه و مورد تأیید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، مدل معادلات ساختاری و آزمون همبستگی تفكیكی صورت گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد كه بین متغیرهای رهبری اصیل، امنیت روانی و رفتار شهروندی سازمانی، روابط مثبت و معناداری وجود داشت (p < .01). با این‌حال امنیت روانی نمی‌توانست نقش میانجی را در تبیین ارتباط بین رهبری اصیل و رفتار شهروندی سازمانی ایفا نماید. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش، مدیران می‌توانند با نمایش رفتارهای بیانگر رهبری اصیل، زمینه ارتقای رفتارهای فرانقشی از سوی كاركنان را فراهم آورند.