تحليل بسترهاي اجتماعي فرهنگي كاهش باروري در ايران

گذار باروري در ايران با تحولات مختلف اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و سياستي بوده است. اين مقاله با استفاده از داده هاي سطح خرد سرشماري و پيمايش نمونه‏اي، نشان مي ‏دهد: فرهنگ و ارزش هاي فرهنگي، به عنوان مبنا و پايه رفتارهاي انساني، نقش مهمي در شكل گيري رفتارهاي باروري دارند. فرهنگ، قواعد هنجاري و تفسيري يا معنادهي را فراهم مي كند كه افراد بسته به آنها و در انطباق با شرايط اقتصادي و اجتماعي، رفتارهاي باروري خود را تنظيم مي‏ كنند. مقاله چنين نتيجه گيري مي‏ كند كه تعامل مجموعه اي از نيروهاي ساختي‏ـ نهادي، معنايي و فرهنگي منجر به شكل‏ گيري باروري زير سطح جانشيني در ايران شده است. از اين رو، افزايش باروري به بالاتر از سطح جانشيني، فرايندي چندبعدي و پيچيده سياستي است كه مستلرم اتخاذ و اجراي سياست هاي پايدار خانواده محور و مرتبط با مطلوبيت يا تمايل فرزندآوري، امكان يا آمادگي براي فرزندآوري، و توانايي فرزندپروري است.