مطالعه تطبيقي «گلستان هنر» و «مناقب هنروران»

دوره صفويه عصر شكوفايي هنرهاي زيباي ايران به شمار مي رود. در اين عصر هنرمندان فراواني با تشويق پادشاهان در سراسر قلمرو صفويه مشغول به كار بودند. همين امر باعث شد آثاري نگاشته شود كه به شرح حال خوشنويسان و هنرمندان اختصاص داشته باشد. «گلستان هنر» اثر قاضي منشي احمد قمي (953- ح1015ق.) يكي از رساله هاي مهم عصر صفويه به شمار مي رود و از معدود منابع مستقلي است كه اطلاعات ارزشمندي درباره خوشنويسان، نگارگران و تذهيب كاران عصر صفوي ارائه مي دهد. مولف با نگرشي نو در تاريخ تذكره نويسي ايران جزئيات فراواني از هنرمندان عصر صفويه را بازگو مي كند. از سوي ديگر، «مناقب هنروران» كتابي است كه مصطفي عالي افندي (948-1008 ق.) آن را يك دهه قبل از نگارش «گلستان هنر»، در سرزمين عثماني به نگارش درآورد. اين دو اثر شباهت ها و تفاوت هايي با يكديگر دارند كه قابل تامل است. پژوهش حاضر بر آن است تا با روش توصيفي-تحليلي ضمن تبيين زمانه و زندگي نويسندگان دوكتاب، به بررسي انتقادي مباحث مندرج آنها بپردازد.