انسان ميان هستي و نيستي

هدف از اين مقاله كوتاه اين نيست كه به محتواي كتاب هستي و نيستي بپردازيم يا آن را نقد و بررسي كنيم. اين كار - به دليل گستردگي و تنوع مباحث - نه ممكن است و - به دليل جزئيات و تحليلات فراوان - مطلوب هم نيست. قصد ما صرفا اين است كه خواننده را متوجه ارزشي و اهميت اين اثر فلسفي كلاسيك سازيم تا به سراغ آن برود و با جديت به مطالعه آن بپردازد؛ زيرا غافل ماندن از مباحث بسيار جالب و جذاب اين اثر براي اهل فلسفه به هيچ وجه روا نيست. به ويژه آن كه در اين اثر مسائلي مطرح مي شود كه امروزه نيز همچنان بخشي از مهمترين مسائل ما و زندگي ما هستند. البته برخي اهل فلسفه گمان مي كنند كه فلسفه سارتر از كارافتادهاست. اما آنان سخت در اشتباه اند؛ زيرا كمتر مسئله اي در اين كتاب وجود دارد كه امروزه نيز براي ما هم مسئله نباشد. اين مطلب علاوه بر آن است كه برخي نظريات سارتر و نتايج فلسفه او همچنان پاسخ هايي خوب و كارآمد براي مسائل انساني تلقي مي شوند. همين يك مطلب كافي است تا آن را يك فلسفه كاملا زنده به شمار آوريم. لذا فلسفه سارتر به طور عام و هستي و نيستي به طور خاصي را بايد جدي گرفت و به سراغ آن رفت.