نقش حمايت اجتماعي مدارس بر رضايت از زندگي دانش‌آموزان: آزمون نقش ميانجي رضايت از مدرسه، شايستگي تحصيلي و خودكارآمدي عمومي‌

The role of social support in life satisfaction of students: Examining the mediating role of school satisfaction, academic competency and selfefficacy

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش حمايت اجتماعي بر رضايت از زندگي دانش‌آموزان با توجه به اثر ميانجي رضايت از مدرسه، شايستگي تحصيلي و خودكارآمدي عمومي‌ انجام شده است. جامعه آماري اين تحقيق كليه دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه ناحيه 2 شهر اروميه به تعداد 7167 نفر بوده كه از اين تعداد 365 نفر به عنوان نمونه آماري به وسيله‌ي جدول مورگان به‌صورت نمونه‌گيري در دسترس، جهت مطالعه انتخاب گرديد. روش تحقيق توصيفي از نوع همبستگي بود. براي گردآوري داده ها از پرسشنامه‌هاي استاندارد حمايت اجتماعي واكس و همكاران، رضايت‌مندي (رضايت از زندگي و رضايت از مدرسه) گيلمن و همكاران، شايستگي تحصيلي هارتر و استراتهوف و ترفوس و خودكارآمدي شرر و همكاران استفاده شد. به منظور ارزيابي روابط بين متغيرهاي مكنون و اندازه‌گيري شده در الگوي مفهومي‌، از مدل‌يابي معادلات ساختاري استفاده شد. يافته‌ها نشان داد كه بين حمايت اجتماعي با شايستگي، خودكارآمدي، رضايت از مدرسه و رضايت از زندگي  رابطه مثبت و معني‌دار هستند. هم چنين بين متغيرهاي شايستگي، خودكارآمدي و رضايت از مدرسه با رضايت از زندگي رابطه مثبت و معني‌داري ديده شد. در عين حال با ميانجي گري رضايت از مدرسه، شايستگي تحصيلي و خودكارآمدي عمومي‌، حمايت اجتماعي مدارس مي‌ تواند رضايت از زندگي دانش‌آموزان را پيش بيني كند. براساس يافته هاي پژوهش نتيجه مي‌ گيريم كه هر گونه افزايش در حمايت اجتماعي مدارس همراه با افزايش در رضايت از زندگي، رضايت از مدرسه، شايستگي تحصيلي و خودكارآمدي عمومي‌ از طرف دانش‌آموزان مي‌باشد.

This study aimed to investigate the role of social support in life satisfaction of students and the mediating effects of school satisfaction, academic competency, and general selfefficacy. The population of the study were all secondary school students (N= 7167) in District 2 of Urmia, from whom 365 students were selected through convenience sampling based on Morgan table. In this descriptivecorrelational study, the data were collected using standard questionnaires of social support by Vaux et al., satisfaction (life satisfaction and school satisfaction by Gilman et al.), academic competency by Harter, Straathof, and Treffers, and finally general selfefficacy by Sherer and Maddux. Structural equation modeling was used to evaluate the relations among measured and latent variables in the conceptual model. The results showed that there are significant positive relationships between social competency, selfefficacy, and life satisfaction with social support. Also, there are significant positive relationships between competency, selfefficacy, and school satisfaction with life satisfaction. Moreover, social support can predict life satisfaction of students through mediating role of school satisfaction, academic competency, and general selfefficacy. Based on the findings, we conclude that any increase in the social support of schools leads to an increase in students’ school satisfaction, academic competency, and general selfefficacy.