وجوه تشابه برخي مؤلفه‌هاي فرهنگي قابوس‌نامه با متون اوستايي و پهلوي

Investigating the similarities of some cultural factors in Ghabousnameh withe Avesta and Pahlavi texts

قابو س نامه از قديمي ترين و مهم ترين آثار نثر فارسي پيش از حمله مغول است كه به همراه شاهنامه حكيم ابوالقاسم فردوسي، بسياري از عناصر و مؤلفه هاي فرهنگي و سنت هاي ايراني را به صورتي گسترده و عميق در خود منعكس كرده‌است. اين مقاله سعي دارد با بهره گيري از روش تحليل محتوا، هفت مؤلفه پربسامد هويت فرهنگي به كار رفته در اين اثر را بررسي كند و با متون اوستايي و پهلوي كه حاوي مؤلفه هاي هويت فرهنگ ايراني است بسنجد؛ حاصل بررسي آن شد كه قابوس نامه ضمن تأثيرپذيري و جذب مؤلفه هاي فرهنگي دين مبين اسلام، تأثيرات فراواني نيز از فرهنگ ايران پيش از اسلام گرفته، بسياري از مؤلفه هاي فرهنگي آن را حفظ و ضبط كرده‌است.

Abstract: Qaboosnameh is one of the oldest and most important preMogul invasion prose work that is rich with Iranian culture and traditions. The Iranian cultural identity is greatly and appropriately reflected in this work. The current paper tries to investigate seven important features of this work of literature. By using text analysis method and also document study approach, the authors of the current research paper did their best to conduct extensive research on preIslamic texts hoping to present a clearer picture of the country at the time of invasion and cultural exchange.