بررسي كارايي واحدهاي صنعتي پرورش پولت، توام و مرغ تخم‏گذار ايران با استفاده از روش هاي DEA و SFA

در مطالعه حاضر كارايي فني واحدهاي صنعتي پرورش پولت و مرغ تخم‏گذار ايران بررسي شد. به اين منظور، از دو تكنيك ناپارامتريك تحليل فراگير داده ها و تكنيك مرزي پارامتري تصادفي استفاده گرديد. داده‏هاي مورد استفاده در مطالعه حاضر، كه شامل سري نهاده ها و ستاده ها بودند، از طريق سرشماري مركز آمار ايران از 840 واحد صنعتي پرورش پولت و مرغ تخم‏گذار در سال 1390 به‏دست آمد. نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه ميانگين تخمين كارايي با استفاده از هر دو تكنيك تحليل فراگير داده ها و تكنيك مرزي پارامتري تصادفي براي واحدهاي پرورش پولت و توام اختلاف معني داري نداشته است. همچنين ميانگين كارايي براي واحدها در محدوده 45/0 تا 82/0 است. بدين معني كه امكان افزايش سطح توليد كل با استفاده از سطح فعلي ميزان مصرف نهاده‏ و يا كاهش سطح نهاده‏ها در سطح فعلي توليد و يا تركيبي از هر دو از طريق پركردن شكاف بين بهترين توليد كننده و ساير توليدكنندگان وجود دارد.