تقابل نئوسلفي‌ها با شيعيان و پيامدهاي آن بر اتحاد جهان اسلام

تحولاتي ‌كه طي سال‌هاي اخير در خاورميانه عربي و شمال آفريقا ايجاد شده، از زواياي گوناگون قابل تحليل است. از بطن اين تحولات، «سلفي‌گرايي سنتي» دچار دگرديسي شده و پديده «نئوسلفيسم» به وجود آمده است. اين مقاله، با بررسي مؤلفه‌ها و عناصر گفتمان نئوسلفيسم، «دگرسازي شيعي» را وجه اساسي اين گفتمان تلقي كرده، و با رويكردي آينده‌پژوهانه و آسيب‌شناسانه، پيامدهاي آن را در زمينه ايجاد اختلاف و تضعيف جهان اسلام تحليل مي‌كند. تحولات نظري نئوسلفيسم در عرصه عمل سياسي، پيامدهايي چون غلبه دگردرون‌ديني بر دگرخارجي و شيعه‌هراسي، دوقطبي‌سازي امت اسلام، تضعيف و ناكام‌سازي دولت‌هاي منطقه و ايجاد زمينه براي حضور قدرت‌هاي فرامنطقه‌اي، مخدوش‌سازي نگاه بين‌المللي به جهان اسلام، قراردادن مجدد اسلام در دستور كار قدرت‌هاي جهاني، تغيير ژئوپليتيك قدرت در منطقه خاورميانه و افزايش قدرت و نقش رژيم صهيونيستي و در مجموع، زمينه براي تضعيف جهان اسلام را فراهم مي‌كند و انرژي رهاشده از بيداري اسلامي را كه مي‌تواند باعث احياي قدرت واقعي جهان اسلام شود، خنثي و حتي معكوس مي‌كند.