بررسي تطبيقي تصميمات التزامي مراجع رقابتي

Comparative Analysis of Commitment Decisions Taken by Competition Authorities

تصميمات التزامي در سال‌هاي اخير به‌عنوان تمهيدي نوين و كارامد به مساعدت مراجع رقابتي آمده تا با سهولت، سرعت و قاطعيت مناسبي به‌ مواجهه با دغدغه‌هاي رقابتي بپردازند. متأسفانه حقوق رقابت ايران از اين ضمانت‌اجرا غفلت كرده و از اين رو مقاله حاضر مي‌كوشد تا پس از تبيين مفهوم و مزيت‌هاي كاركردي اين‌دست تصميمات، از رهگذار مطالعه تطبيقي در نظام رقابتي اتحاديه اروپا، آمريكا و پاره‌اي ديگر از كشورها كه در استخدام اين وسيله موفق عمل كرده‌اند، مناسب‌ترين راهكارها و رهيافت‌ها را درخصوص فرايند و تشريفات اتخاذ تصميم التزامي و محتويات آن، طرق بازنگري و اعتراض به تصميم و ضمانت‌اجراهاي ناديده گرفتن تعهدات ارائه كند، به ‌نحوي كه متناسب با بستر خاص رقابتي كشورمان، به نتايج مطلوبي منتهي گردد.

Commitment decision as a new and efficient tool has recently assisted competition authorities in dealing with competitive concerns quickly, conveniently and crucially. Unfortunately, Iranian competition law has ignored such suitable enforcement. Accordingly, having regarded the notion and functional advantages of commitment decision, the present research, in comparative study of legal approaches of EU, US and some other eminent countries, is going to provide the most suitable and favored solutions about the procedure and formalities of making commitment decision and its content, the possibility and conditions of reviewing and appealing such decisions and sanctions imposed in noncompliance, which consistent with our particular competition framework, give rise to best results.