حكمراني خوب شهري در ايران: اولويت بندي مولفه ها و معرفه ها

امروزه الگوي حكمراني خوب شهري توانسته است نقش خود را در بهبود مديريت شهري معاصر به خوبي نشان دهد. يكي از نكته هاي بسيار مهم براي پياده كردن اين الگو در مديريت شهري ايران، معرفه سازي از مولفه هاي كلان حكمراني خوب شهري و همچنين ميزان اختلاف اهميت بين اين مولفه ها و معرفه ها باشد. در راستاي نيل به هدف مذكور، مقاله حاضر كه از نظر ماهيت، كاربردي و از لحاظ روش مطالعه، توصيفي- تحليلي است، با شيوه جمع آوري اطلاعات پيمايشي- كتابخانه اي، تدوين شد. در اين پژوهش ابتدا به صورت نظري به تحليل و تفسير مولفه هاي حكمراني خوب شهري در ديگر كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه پرداخت شده است و در ادامه براي پي بردن به ميزان اهميت مولفه ها و معرفه هاي حكمراني خوب شهري از الگوي تحليلي تاپسيس استفاده شده است. به اين معنا كه شاخص ها توسط پنج متخصص در زمينه تطبيق حكمراني خوب شهري در ايران ارزيابي شده و با استفاده از الگوي تحليلي تاپسيس رتبه بندي و تجزيه وتحليل شده است. نتايج تحقيق، اولويت و اهميت مولفه ها و معرفه هاي حاكميت قانون، مشاركت و عدالت را نسبت به ديگر مولفه ها و معرفه هاي حكمراني خوب شهري براي مديريت شهري ايران نشان مي دهد.