كاربرد مدل هاي اساسي تحليل پوششي داده ها جهت تعيين كارايي نسبي شركت صنايع چوب و كاغذ مازندران

سابقه و هدف: در اين تحقيق با توجه به افزايش ميزان مصرف و تقاضاي انواع فرآورده هاي كاغذ و مقوا در ايران و نقشي كه شركت چوب و كاغذ مازندران مي تواند به عنوان قطب فعال عرضه كننده محصولات و فرآورده هاي كاغذي داشته باشد، به اندازه گيري كارايي نسبي و آشكار سازي عملكرد خطوط توليدي اين شركت با استفاده از روش تحليل پوششي داده ها پرداخته شد. مواد و روش ها: براي انجام تحقيق مزبور، داده هاي يك دوره ي 6 ساله (1384 تا 1389) و براي 6 واحد توليدي از ترازنامه مالي شركت مذكور جمع آوري گرديدند. با توجه به اهميت شركت مذكور براي ارزيابي عملكرد و ارائه واحدهاي الگو از مدل هاي ثانويه ورودي محور تحليل پوششي داده ها استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه اين شركت در برخي از خطوط توليدي (كاغذ روزنامه، كرافت لاينر سفيد و فلوتينگ خط 1) مورد مطالعه داراي كارايي خوبي (100 درصد كارا يا امتياز 1) بوده است. اما با توجه به الگوي ورودي محور مدل ها و كارايي مقياس (SE) ساير خطوط توليدي ناكارا اعلام گرديدند. نتيجه گيري: بنابراين شركت بايد ميزان مصرف منابع و ورودي هاي مالي خود را با راهكارهاي صحيح مديريتي تا حد امكان (همانند واحدهاي الگو كارا) كاهش دهد تا سبب افزايش كارايي همه واحدها در مقياس بهينه و در نتيجه سود آوري كل شركت شود.