نظارت بر روستانشينان: ژاندارم امپراتوري عثماني در اواخر قرن نوزدهم (1908-1876 م.)

اين مقاله زمينه را براي بررسي روشمندتر و حساب‌شده تاريخ ژاندارمري عثماني (به تركي عثماني: ژاندارمري)، با تأكيد ويژه بر افراد شاغل در اين سپاه و شرايط كاري‌شان فرا رو مي‌نهد. ژاندارمري كه پيش از اصلاحات 1879 م. عثماني عساكر ضبطيه ناميده مي‌شد، سازمان پليسي شبه‌نظامي ايالتي بود كه دفعتاً توسط ديوان‌سالاران دولت تنظيمات در دهۀ 1840 م. تأسيس شد1. اين نيرو بعداً شأن و مرتبتي يكنواخت‌تر و متمركزتر به دست آورد و به سازمان اصلي امنيت داخلي امپراتوري تبديل شد. از طريق اين نهاد پليسيِ شبه‌نظامي، ديوان‌سالاران قرن نوزدهم عثماني توانستند به هدف گسترش اقتدار خود در ايالات نائل شوند كه در آن زمان با توجه به تعريف جديد از واژۀ حاكميت، فقط در حاشيه و پيرامون حكومت عثماني بودند