رابطه كفاف و توسعه در مصرف بر اساس روايات اسلامي

الگوي مصرف اسلامي، اقتضا دارد تا افراد مجاز باشند از درآمدهاي خود در حد كفاف بهره مند شوند و براي اشخاصي كه واجب النفقه آنان هستند نيز در همين حد هزينه نمايند. در روايات، مصرف بيش از حد كفاف مصداق اسراف دانسته شده و مورد نهي قرار گرفته است. دولت نيز موظف است به گونه اي برنامه ريزي نمايد تا زمينه درآمد و مصرف براي تمام افراد جامعه در كفاف فراهم شود. اما بعضي از انديشمندان اسلامي، با تمسك به برخي روايات، مدعي هستند كه توسعه در مصرف، حد مطلوب مصرف اسلامي است و مصرف به ميزان توسعه، اسراف محسوب نمي شود. بنا بر اين، مطلوب است همه افراد تا حد توسعه در مصرف براي اشخاصي كه وجب النفقه آنان هستند، امكانات فراهم نمايد و همچنين دولت موظف است براي اين حد از درآمد و مصرف براي تمام افراد جامعه برنامه ريزي كند. اين تحقيق به روش مطالعه كتابخانه اي و تحليل متن منابع اسلامي با تبيين مفهوم كفاف و توسعه در مصرف، اثبات مي كند كه مقصود روايات و آموزه هاي ديني از توسعه در مصرف همان حد كفاف است.