واكاوي رمانتيسم جامعه گرا در شعر سعاد الصباح و سيمين بهبهاني

رمانتيسم اجتماعي يا جامعه گرا شاخه اي از رمانتيسم ادبي است كه ير خلاف رمانتيسم فردي، مسائل و مشكلات جامعه را مورد توجه قرار مي دهد. سعاد الصباح و سيمين بهبهاني دو شاعر تواناي ادب معاصر عربي و فارسي، در طول دوران شعري خود، علاوه بر رمانتيسم فردي، رمانتيسم جامعه گرا را با موفقيت تجربه كرده اند. اين پژوهش به دنبال آن است تا با روش توصيفي- تحليلي و بر اساس مكتب آمريكايي به تطبيق مهم ترين مولفه هاي رمانتيسم جامعه گرا در اشعار اين دو شاعر بپردازد و وجوه اشتراك و افتراق آنها را بيابد. فقر، همدردي با محرومان، فساد و ناهنجاري هاي اجتماعي، آزادي خواهي، وطن گرايي، دفاع از حقوق زنان و بهره گيري از طبيعت و پديده هاي آن به صورت رمز يا نماد در به تصوير كشيدن مشكلات اجتماعي با تكيه بر احساس، عاطفه و خيال از مهم ترين موضوعات مشترك اشعار اين دو بانوي شاعر است؛ با اين تفاوت كه توجه به فقر، وضعيت محرومان جامعه و بي عدالتي هاي اجتماعي در شعر سيمين و وطن گرايي در شعر سعاد، جلوه و نمود بيشتري دارد؛ در موضوع دفاع از حقوق زنان، سيمين حتي به دفاع از زنان روسپي و مطرود از جامعه مي پردازد كه اين ويژگي در شعر سعاد ديده نمي شود.