بررسي تطبيقي صبغه اشرافي شعر عنصري و ابن معتز

فاقد عنوان به زبان ديگر

ادبيات، بازتاب دهنده وضعيت اجتماعي اديب و شرايط اجتماعي زندگي اوست. براساس مكتب اروپاي شرقي ادبيات تطبيقي، عوامل اجتماعي، نقش موثري در ايجاد ادبيات دارد و هرگاه دو جامعه در درجه يكساني از پيشرفت اجتماعي و اقتصادي باشند، اين امر، منجر به ظهور تشابه زياد در ادبيات آنها مي شود. يكي از بارزترين وجوه شعري عنصري، قصيده پرداز مشهور قرن چهارم و ا بن معتز عباسي، صبغه اشرافي و ذكر آثار و مظاهرآن است. بي ترديد، شرايط زندگي دو شاعر در دربار و تمكن مالي آنها، در به كارگيري عناصر و مظاهر اشرافي در شعر آن دو بسيار موثر بوده است. اين جستار، براساس شيوه توصيفي - تحليلي و با مقايسه شعر اين دو شاعر و پرداختن به مصداق هاي اصلي و مهم صبغه اشرافي در شعر آنها، نشان مي دهد كه رنگ اشرافي و صور خيال مبتني بر محيط درباري در شعر دو شاعر، بسيار محسوس و ملموس است؛ با اين تفاوت كه سايه مدح وستايش بر وصف هاي اشرافي عنصري چيره شده اما ابن معتز در وصف هاي اشرافي خود، كمتر از مدح و ستايش بهره گرفته است.

فاقد چكيده لاتين