از تخيل به سوي خلاقيت موانع خلاقيت در كودكان و راهكارهاي پرورش آن

بررسي اهداف آموزشي و پرورش در سطح جهان نشان ميدهد كه از مهم ترين نيازهاي هر جامعه تعليم و تربيت افرادي است كه با اتكا به نيروي اراده و تعقل خويشي منطقي بينديشند و به جاي وابستگي و استفاده از دستاوردهاي اقتصادي و فرهنگي ديگران خود مولد دانش، فناوري و فرهنگ مناسب براي زندگي مستقل در عصر دانايي باشند. موفقيت و پيشرفت انسان در گرو انديشه هاي بارور، پويا و مؤثر است و همه ي افراد از ويژگيهاي مختلفي برخوردارند كه باعث مي شود بتوانند مهارت هاي خود را در راه هاي جديد به كار اندازند. همه ي كودكاني كه به دنيا مي آيند، داراي توانايي هاي بالقوه ي خدادادي اند. يكي از اين توانايي ها روحيه ي «خودنمايي» است كه از سال دوم كودكي بروز مي كند و در پرتو همين روحيه، اختراعات، ابتكارات و پيشرفتهاي علمي و فني به وجود مي آيد. نمي گرفت. براساسي تحقيقات علم روانشناسي، بهترين زمان براي تربيت و شكوفا كردن استعدادها، دورهي كودكي و نوجواني است؛ چرا كه تمام صفات اكتسابي و الگوهاي رفتاري و عادات لازم در اين زمان حاصل مي آيند ولي عواملي در مراحل زندگي باعث عدد هم بروز خلاقيت و شكوفايي استعدادها مي شود كه به دو دسته ي فيزيولوژيكي و محيطي تقسيم ميشود. در اين مقاله سعي شده است موانعي كه بيشتر تأثيرگذارند مورد بررسي قرار گيرند و راه ها و راهكارهاي مقابله با اين موانع ارائه شود.