نقش كارگاه هاي شيرپزي در شكل گيري جريان هاي فضايي مورد مطالعه: سكونتگاههاي نواحي هشترود و چاراويماق (آذربايجان شرقي)

جريان هاي فضايي مبتني بر تعامل و روابط روستايي- شهري هستند كه به انواع جريان هاي مختلف افراد، كالا، پول و سرمايه، اطلاعات و نوآوري بين كانون هاي روستايي و مراكز شهري قابل تفكيك هستند. شكل گيري اين جريانها مستلزم فراهم آمدن بسترهاي لازم ساختاري- كاركردي است. آنچه در اين بين از اهميت ويژه برخوردار است، پرهيز از رويكردهاي مبتني بر جدايي سكونتگاههاي روستايي و شهري و در مقابل تكيه بر پيوستگي اجتماعي- اقتصادي روستايي- شهري است. در كشورهاي درحال توسعه آنچه در عمل مانع از شكل گيري اين گونه شبكه هاي منطقه اي است، به عوامل و نيروهاي متنوعي بازمي گردد كه شناسايي آنها در راستاي توسعه روستايي- شهري اهميتي ويژه دارد. البته در اين ميان، تسهيل گري نهادها و دستگاههاي عمراني و توسعه اي، در كنار مشاركت جدي روستاييان مي تواند نقشي موثر ايفا نمايد. اين مقاله كوشش دارد با بررسي نحوه عمل كارگاههاي شيرپزي در محدوده شهرستان هاي هشترود و چاراويماق به شناسايي چگونگي ايفاي نقش اين گونه كارگاهها در شكل پذيري روابط و پيوندهاي روستايي ـ شهري و تشكيل جريان هاي محلي و ناحيه اي بپردازد.