اثر حفاظتي نانوذرات اكسيد روي بر كبد و روند اختلالات القاءشده ازطريق داروي پاكلي تاكسل در موش ماده نژاد ويستار

پاكلي­تاكسل داروي شيمي­درماني است كه باعث مهار رشد سلول­ ها مي­ شود. در بررسي­ هاي انجام­ شده، بيماران با عمل­كرد نرمال كبدي با مصرف پاكلي­ تاكسل افزايش بيلي­روبين، ALT و AST را تجربه كرده­ اند. هدف اين مطالعه بررسي اثر تزريق درون صفاقي دوزهاي mg/kg 5 و 10 نانوذره اكسيد روي بر كبد موش ­هاي تيمار شده با پاكلي­ تاكسل بود. 35 موش ماده بالغ نژاد ويستار به 7 گروه شامل كنترل، شم ( تزريق سالين)،گروه تجربي 1 و 2 ( تزريق نانواكسيد روي)، گروه تجربي 3 ( تزريق پاكل­يتاكسل)، گروه تجربي 4 و 5 ( تزريق نانو اكسيد روي همراه با پاكلي­تاكسل) تقسيم شدند. عمل­كرد كبد 28 روز پس­از پايان تزريق بررسي شد. درگروه تجربي3 مورفولوژي كبد بزرگ و متورم بود. اكثر سلول­ هاي كبدي هسته­ هاي متراكم و شكل سلولي تغييريافته داشتند كه حاكي از وقوع مرگ سلولي بود. آزمايش خون افزايش قابل­ملاحظه در سطح ALT،AST و بيلي­روبين و كاهش معنادار در سطح ALP را در مقايسه با گروه كنترل نشان داد. در گروه تجربي 4 و 5 تغييرات شكل سلولي، افزايش در مرگ سلولي و شاخصه­ هاي كبدي به­ طور مشخصي در مقايسه با گروه تجربي 3 كاهش يافت، به­ طوري­ كه تفاوت معناداري با گروه كنترل وجود نداشت. تفاوتي بين گروه­ هاي تجربي 1 و 2 در مقايسه با گروه كنترل مشاهده نشد. براساس يافته­ ها، مي­توان نتيجه گرفت كه نانوذرات اكسيد روي اثر جانبي پاكلي­ تاكسل بر كبد را كاهش مي­دهد.