بررسي قبور و آرامگاه هاي دوره اسلامي سيستان (مطالعه موردي حوزه زهك)

تدفين و توجه به دنياي پس از مرگ، در بين همه اقوام از اهميت خاصي برخوردار بوده است؛ به همين دليل ما شكل گيري اشكال مختلفي از تدفين در يك سرزمين واحد، در طول دوران هاي مختلف و بر اساس دين و اعتقادات آنها را شاهديم. سيستان از اين قاعده مستثني نبوده و در ادوار مختلف، اَشكال متنوعي از تدفين را تجربه كرده است. سنت آرامگاه سازي اسلامي از قرن ششم هجري قمري به بعد در سيستان پديدار شد و پيش از اين تاريخ، آثاري از آرامگاه به دست نيامده است. در اين نوشتار سعي شده است از طريق پژوهش هاي ميداني و مطالعات كتابخانه اي، تنوع اشكال تدفين و ويژگي هاي آرامگاه هاي حوزه زَهَك سيستان مورد بررسي و تحليل قرار گيرد. نتايج حاصل از اين مطالعات، بيان كننده اين مهم است كه تغييرات صورت پذيرفته در شيوه هاي تدفين مربوط به حوزه مورد مطالعه، ناشي از تاثير عوامل جغرافيايي و سنت هاي ديرين مردمان منطقه بر اساس باورهاي ديني آنان و همچنين بازتابي از شرايط اقتصادي دوره هاي مختلف و تفاوت هاي مذهبي ساكنان سيستان بوده است.