رابطه پايبندي مردان به آموزه هاي همسرداري اسلام با رضامندي زناشويي و كارآمدي خانواده

پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه پايبندي مردان به آموزه­ هاي همسرداري اسلام با رضامندي زناشويي و كارآمدي خانواده انجام شده است. اين پژوهش از نوع پژوهش ­هاي همبستگي و از نوع مطالعه همبستگي دو متغيري است. جامعه آماري اين پژوهش، معلمين مرد متاهل شهر قم به تعداد 6421 نفر و نمونه آن برابر با 385 نفر بود كه به روش نمونه­ گيري خوشه ­اي انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه پايبندي مردان به آموزه ­هاي همسرداري اسلام، پرسشنامه رضامندي زناشويي و پرسشنامه كارآمدي خانواده بود. داده ­ها براساس ضريب همبستگي پيرسون تحليل شد و نتايج نشان داد كه بين پايبندي مردان به آموزه­ هاي همسرداري اسلام با رضامندي زناشويي و كارآمدي خانواده در سطح (001/0>P) رابطه مثبت و معناداري وجود دارد.