بررسي سياست هاي حكومت آل بويه در برخورد با تنوع فرهنگي و ارائه الگوي آن

مسئله تكثر و تنوع فرهنگي، از مسائلي است كه اكثر كشورهاي جهان با آن مواجه هستند و تلاش مي كنند در عرصه سياست گذاري اجتماعي، الگوهايي را در پيش گيرند كه به انسجام و همبستگي اجتماعي منجر شود. بررسي اين مسئله در حكومت شيعي آل بويه، كه در قرن چهارم و پنجم هجري، به بخش بزرگي از جغرافياي جهان اسلام را در تسلط داشتند و بيش از يك قرن حكومت كردند و توانستند «رنسانس اسلامي» را ايجاد كنند، داراي اهميت خاصي براي بهره گيري از تراث اسلامي در راستاي تمدن سازي اسلامي است. اطلاعات مورد نياز، با استفاده از روش تحليل مضمون، كدگذاري اوليه، سازمان دهنده، فراگير و كانوني از داده ها صورت گرفت. سپس، با ترسيم نمودار قالب مضامين و شبكه مضامين و تحليل آنها، الگوي مورد نظر از سياست گذاري حكومت آل بويه در برخورد با تنوع فرهنگي (اقوام، اديان و مذاهب) استنباط و ترسيم گرديد. الگوي ترسيم شده، بر اساس «وحدت در كثرت» بود.