ارزيابي مكان گزيني فضاهاي آموزشي ابتدايي با استفاده GIS و AHP (مطالعه موردي: شهرستان كارون)

مقدمه و هدف پژوهش: با افزايش جمعيت در شهرهاي ايران و به تبع آن رشد جمعيت دانش آموزي، احداث و احياي فضاهاي آموزشي به عنوان يكي از كاربري اصلي بايد مد نظر قرار گيرد. لذا اهميت بررسي همه جانبه در خصوص چگونگي توزيع و توسعه فضاهاي آموزشي و ميزان تحقق پذيري آن‌ها بيش از بيش ضروري است، اين مطالعه به بررسي ارزيابي مكان گزيني فضاهاي آموزشي ابتدايي با استفادهGIS و AHP مي‌پردازد. روش پژوهش: در اين پژوهش مدارس ابتدايي دخترانه وپسرانه منطقه شهرستان كارون با ماتريس همجوار (سازگار، نيمه سازگار، ناسازگار، كاملاناسازگار) ، ظرفيت (سرانه زير بنا، فضاي باز، مسقف، تراكم دانش آموزان در كلاس، تعداد دفعات استفاده از واحدهاي آموزشي، وضعيت مالكيت مدارس، وضعيت عمر مفيد ساختمان، وضعيت نوع سازه ساختمان مدارس) ومطلوبيت مورد ارزيابي قرار گرفته است. يافته ها: نتايج نشان داده است كه ارزيابي فضاهاي آموزشي محدوده مورد مطالعه، نشان از ناسازگاري زياد با كاربري‌هاي اطراف خود، عدم وجود مدارس در برخي محلات كه با توجه به جمعيت، نياز به اين كاربري هالازم است. همچنين مصالح بكار گرفته شده در ساختمان مدارس به علت قدمت از كارايي زيادي برخوردار نمي باشند. نتيجه گيري: لذا ايجاد مكان هاي بهينه براي برنامه ريزي جهت مكانيابي آينده مراكز آموزشي و بررسي راهكارهايي جهت شناسايي كمبودها و محدوديتهايي در محدوده مورد مطالعه ضروري است.