سنجش مشاركت شهروندي در مديريت شهري مطلوب (مطالعه موردي منطقه 8 قم)

مقدمه و هدف پژوهش: مقاله حاضر با هدف سنجش مولفه‌هاي مورد نظر مشاركت شهروندي در مديريت شهري و براساس يافته‌ها و نتايج يك بررسي ميداني از منطقه 8 شهر قم ‌(شهر پرديسان)تهيه شده است. روش پژوهش: نوع تحقيق كاربردي توسعه‌اي و روش مطالعه توصيفي- تحليلي برپايه پيمايش بوده است. روش جمع آوري اطلاعات بر مبناي كتابخانهاي، اسنادي و نيز ميداني با استفاده از پرسشنامه محقق ساخت بوده و به جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم افزار SPSS استفاده شده است. نتيجه گيري: نتايج تحقيق حاكي از آن است كه در ميزان مشاركت شهروندان بين زنان و مردان تفاوت معناداري وجود داشته و بين سن و اين مشاركت ارتباط معناداري مشاهده نگرديد. همچنين بين احساس تعلق اجتماعي و مشاركت شهروندان همبستگي معناداري وجود دارد. به اين معنا كه هرچه ميزان تعلق اجتماعي افراد افزايش يابد، ميزان مشاركت شهروندان نيز افزايش پيدا كرده و بالعكس. براساس اين تحقيق از بين متغيرها متغير احساس تعلق اجتماعي داراي بيشترين وزن براي سنجش مشاركت شهروندان بوده و بين هر كدام از مولفه‌هاي مشاركت در ارائه پيشنهاد و تصميم گيري، مشاركت در نظارت بر امور شهري، مشاركت عملي و اجرايي در امور شهري با احساس تعلق اجتماعي رابطه وجود داشته و متغير احساس تعلق اجتماعي متغيري است كه با هر سه بعد همبستگي بالايي دارد.