ساختار سرمايه و نظريه نمايندگي: شواهدي تجربي از بورس اوراق بهادار تهران

بر اساس نظريه نمايندگي، سياست هاي تامين مالي شركت به صورت مستقيم منافع گروه مديريت، سهامداران و اعتباردهندگان را تحت تاثير قرار مي‏دهد. در ادبيات نوين تامين مالي، تعارض‏هاي نمايندگي و اصول راهبري شركت ها، از عوامل تعيين كننده ساختار سرمايه شركت ها محسوب مي‏شوند. در رابطه با تعارض‏هاي نمايندگي و ساختار سرمايه، دو نوع مصداق شامل تضاد سهامداران و اعتباردهندگان (مرتبط با بدهي) و تضاد مديران و سهامداران (مرتبط با حقوق صاحبان سهام) وجود دارد. در اين پژوهش، اثر ساختار سرمايه بر هزينه‏هاي نمايندگي با رويكرد الگو‏سازي معادلات ساختاري مورد بررسي قرار گفته است. براي اندازه‏گيري هزينه‏هاي نمايندگي به عنوان متغير وابسته، از متغيرهاي مشاهده‏پذير نسبت بازده دارايي ها، نسبت به‏كارگيري دارايي ها، نسبت هزينه‏هاي اختياري و نسبت كيوتوبين استفاده شده است. نسبت اهرم مالي به عنوان متغير معرف ساختار سرمايه نيز به عنوان متغير مستقل در نظر گرفته شده است. همچنين، متغيرهاي نسبت دارايي هاي قابل وثيقه‏گذاري و فرصت‏هاي رشد به عنوان متغيرهاي كنترلي وارد الگوي پژوهش شده است. جامعه‏ آماري پژوهش را شركت هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي سال هاي 1382 الي 1393 تشكيل مي‏دهد. پس از اطمينان يافتن از برازش قابل قبول الگو‏هاي اندازه‏گيري و ساختاري پژوهش، نتايج پژوهش حاكي از آن است كه اهرم مالي، اثر منفي و معناداري بر هزينه‏هاي نمايندگي دارد.