بررسي‎ تاثير بسترهاي كاشت با حجم هواي متفاوت بر رشد نشاي گوجه فرنگي گلخانه اي

بسترهاي كشت بدون خاك حجم هواي متفاوتي دارند. تفاوت در حجم هواي بسترهاي تركيبي، سبب تغيير در مديريت محلول رساني و در نتيجه رشد و عملكرد مي‎شود. به منظور بررسي‎ تاثير حجم هواي موثر بر رشد نشاي گوجه فرنگي گلخانه‎اي و كارايي مصرف آب آبياري، ويژگي‎هاي فيزيكي (ظرفيت نگهداري آب، حجم هواي موثر و خلل و فرج موثر) پنجاه بستر تركيبي اندازه‎گيري شد. بسترهاي با حجم هواي موثر متفاوت، اما تخلخل موثر و ظرفيت نگهداري آب يكسان به عنوان تيمارهاي آزمايش انتخاب شدند. آزمايشي در قالب طرح بلوك‎هاي كامل تصادفي با سه تيمار (پرليت-كوكوپيت20:80، ماسه- كوكوپيت 50-50 و پرليت-ورميكوليت 40:60)، سه تكرار و دوازده مشاهده در هر واحد آزمايشي طراحي و اجرا شد. نتايج نشان داد حجم هواي متفاوت در بسترهاي كشت، هنگامي كه ديگر ويژگي هاي فيزيكي يكسان باشد، تاثير معني‎داري بر رشد نشاي گوجه فرنگي و همچنين كارايي مصرف آب آبياري دارد. بيشترين وزن خشك اندام هوايي، وزن خشك ريشه، سطح برگ و قطر در بستر تركيبي ماسه-كوكوپيت با حجم هواي85/10 درصد و كمترين آن ها در بستر پرليت-ورميكوليت با حجم هواي17 درصد به دست آمد. بين بسترهاي ماسه-كوكوپيت و پرليت كوكوپيت (حجم هواي 3/21 درصد) در مراحل آغازين رشد در بسياري از صفات تفاوتي ديده نشد. از لحاظ كارايي مصرف آب آبياري، بستر ماسه-كوكوپيت برتري چشمگيري نسبت به ديگر تيمارها داشت.