تحليل انتقادي نظريه عزيزه هبري پيرامون «عدالت توحيدي» در قرآن كريم

از نظر عزيزه هبري، توحيد اساس آموزه هاي قرآني بوده كه همه مباني اسلامي با توجه به آن معنا مي يابند. بدين لحاظ او در پردازش نظريه خويش در مورد عدالت در قرآن، ابتدا به اثبات و تبيين توحيد قرآني و سپس به واكاوايي وجوه مختلف عدالت، ميزان و تعادل در مخلوقات خداوند، زندگي فردي، اجتماعي و خانوادگي انسان ها با نظر به دو مفهوم قرآني «العدل» و «الميزان» مي پردازد. در مقابل، از نظر هبري، غفلت از اين نكته موجب گرفتار شدن در استدلال شيطاني، يعني برتري جويي و لذا نبود عدالت در زندگي مسلمانان مي گردد؛ زيرا طبق آيات قرآني، ابليس اولين كسي است كه مدعي برتري گشته و از سجده به آدم7 امتناع ورزيد. با وجود اين، نظريه هبري در اين زمينه دچار اشكالاتي نيز هست؛ مانند اينكه گزينش و انتخاب حاكم اسلامي در قرآن با بيعت و تساوي آراء مردم نيست و حق انحصاري خداوند است. ديگر اينكه با توجه به تفاوت هاي مرد و زن از نگاه قرآني، عدالت به معناي تساوي نيست، بلكه به معناي تفاوت است.