بررسي ميزان آلودگي خوراك پرندگان به قارچ Aspergillus در برخي استان هاي كشور

به منظور ايجاد يك برنامه كلي كنترل و پيشگيري از آلودگي قارچي در مراحل مختلف برداشت، حمل ونقل و انبارداري، پوده رست يا تعيين مايكوفلور و فراواني قارچ هاي گندرو (ساپروفيت) در محصولات كشاورزي مورداستفاده در جيره غذايي پرندگان اهميت دارد. بيشتر گونه هاي قارچ آسپرژيلوس در دماي محيط به خوبي رشد مي كنند و در بيشتر مواد غذايي، آلودگي بالقوه به اين قارچ و زهرابه هاي آن وجود دارد. شناسايي گونه ها براي پيشگيري از آلودگي زهرابه اي (توكسيني) جيره غذايي ضروري است. بدين منظور 49 نمونه از جيره غذايي پرمصرف پرندگان شامل شاهدانه، خرفه، ذرت، سورگوم، كتان، ذرت ايتاليايي، ارزن، گندم، دان مخلوط و سبوس برنج، پيش دان، رشد دانه و پايان دان از فروشگاه هاي توزيع خوراك پرندگان در استان هاي يزد، لرستان، مازندران، آذربايجان شرقي، آذربايجان غربي، اردبيل، خراسان رضوي، فارس و كرمان تهيه و ميزان آلودگي آن ها به قارچ آسپرژيلوس بررسي شد. جداسازي قارچ به روش هاي كشت مستقيم و سري رقت روي محيط كشت سيب زميني دكستروز آگار و كاغذ صافي سترون (استريل) مرطوب انجام شد. در اين پژوهش، 175 جدايه از جنس آسپرژيلوس به دست آمد و گونه هاي Aspergillus japonicus، A. tubingensis، A. flavus، A. fumigatus، A. tamarii، A. ochraceus، A. parasiticus و A. terreus بر پايه ويژگي هاي ريخت شناسي شناسايي شد. نتايج نشان داد كه قارچ آسپرژيلوس با هر سه روش مورداستفاده و از همه نمونه ها جداسازي شد، اما روش كاغذ صافي مرطوب نتايج بسيار بهتري نسبت به دو روش ديگر داشت. گونه A. flavus به عنوان گونه غالب شناخته شد و جيره هاي غذايي گرد آوري شده از نمونه هاي شهرستان رفسنجان بيشترين درصد آلودگي به آسپرژيلوس را داشتند.