تاثير گياه سوزي باقي مانده برخي از علف كش هاي مورداستفاده در شاليزار بر شاهي و كاهو

يكي از اقدام هاي لازم پيش از كشت گياهان زراعي دوم، بينش كافي درزمينه تاثير باقي مانده علف كش هاي مصرف شده در كشت گياه زراعي اصلي بر رشد گياهان زراعي كشت دوم است. اين آزمايش به منظور بررسي تاثير بازدارندگي احتمالي باقي مانده برخي علف كش هاي انتخابي برنج بركشت شاهي و كاهو به عنوان محصولات غالب كشت دوم انجام شد. عامل هاي آزمايش شامل علف كش هاي رايج شاليزار (تيوبنكارب، بوتاكلر، اكساديارژيل، بن سولفورون متيل و مصرف نكردن علف كش (شاهد) و گياهان محك (كاهو و شاهي)) بودند. علف كش هاي يادشده بنا بر عرف منطقه در كشت نشايي برنج مصرف و پس از برداشت برنج، آزمايش هاي زيست سنجي با استفاده از خاك شاليزارهاي بالا در شرايط گلداني انجام شد. نتايج نشان داد كه تاثير بازدارندگي باقي مانده علف كش ها بسته به نوع گياه كشت دوم و نوع علف كش مصرفي شاليزار متفاوت بود. ريشه گياهان محك در مقايسه با اندام هاي هوايي حساسيت بيشتري به باقي مانده علف كش ها نشان دادند. بوتاكلر كمترين (9درصد≤) و اكساديارژيل بيشترين (60درصد≤) ميزان بازدارندگي بر گياهان محك را داشت و علف كش هاي بن سولفورون متيل و تيوبنكارب نيز از لحاظ آماري تاثير بازدارندگي همسان اكساديارژيل بر ريشه گياهان محك موردبررسي داشت. بر پايه نتايج اين آزمايش، رشد گياهان شاهي و كاهو به عنوان كشت دوم در شاليزار مي تواند به طور معني داري تحت تاثير منفي باقي مانده برخي از علف كش هاي شاليزار مانند اكساديارژيل، بن سولفورون متيل و تيوبنكارب قرار گيرد.