ارزيابي ميزان سميت آفت كش هاي استامي پريد، ديكلرووس و آزاديراختين روي شته جاليز Aphis frangulae gossypii و زنبور انگلواره آن Lysiphlebus fabarum

شته جاليز Aphis frangulae gossypii Gloverيكي از آفات مهم خيار به­شمار مي آيد و زنبور انگلواره (پارازيتوئيد) Lysiphlebus fabarum Marshallبه عنوان يك عامل زيست (بيو)كنترل، مي تواند در كشتزارها و گلخانه­ها عليه اين آفت به كار گرفته شود. در اين پژوهش، حساسيت سن هاي مختلف پورگي شته و مرحله شفيرگي زنبور به غلظت توصيه شده مزرعه­اي و نيم غلظت آفت­كش­هاي استامي­پريد، ديكلرووس و آزاديراختين با روش غوطه­وري بررسي شد. همچنين اثرگذاري پايداري و آزمون زيست­سنجي آفت­كش­ها روي حشره كامل انگلواره ارزيابي شد. نتايج نشان داد با افزايش سن پورگي شته، سميت آفت­كش­ها به طور معني­داري كاهش يافته است. آفت­كش ديكلرووس روي مرحله شفيرگي زنبور، بيشترين تلفات را نشان داد. ميزان LC50 استامي­پريد 18/28، ديكلرووس 052/7 و آزاديراختين 338/1780 ميكروگرم بر ليتر روي زنبور محاسبه شد. بر پايه استاندارد سازمان جهاني كنترل زيستي (بيولوژيك)، آزاديراختين با پايداري كمتر از پنج روز، ديكلرووس بين 5 تا 15 و استامي­پريد بين 16 تا 30 روز به ترتيب در گروه تركيب هاي ناپايدار (A)، كمي پايدار (B) و به نسبت پايدار (C) قرار گرفتند. برابر با نتايج به دست آمده در كنترل شته جاليز، آزاديراختين قابليت تلفيق بيشتري با زنبور انگلواره دارد.