پيش بيني نشانه هاي حساسيت اضطرابي با ميانجيگري ذهن آگاهي بر اساس اضطراب اجتماعي دانش آموزان

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه ي حساسيت اضطرابي با نقش ميانجيگري ذهن آگاهي با اضطراب اجتماعي دانش آموزان انجام شد. روش: اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود و جامعه ي آماري شامل دانش آموزان دختر كرمانشاه بود كه 350 نفر به روش نمونه گيري خوشه اي جهت نمونه انتخاب شده و با استفاده از مقياس حساسيت اضطرابي نوجوانان (ديكون، 2002)، مقياس اضطراب اجتماعي براي نوجوانان (SAS-A، لاجرسا، 1998) و مقياس ذهن آگاهي براون وريان (2003) مورد بررسي قرار گرفتند. يافته‏ها: نتايج نشان داد كه بين حساسيت اضطرابي و ذهن آگاهي، بين حساسيت اضطرابي و اضطراب اجتماعي و همچنين بين ذهن آگاهي و اضطراب اجتماعي در سطح 001/0 >P رابطه ي معنادار وجود دارد. نتايج تحليل مسير نشان داد كه 18 درصد ذهن آگاهي توسط حساسيت اضطرابي و 49 درصد اضطراب اجتماعي توسط ذهن آگاهي و حساسيت اضطرابي تبيين مي شود. نتيجه‏گيري: بر اساس يافته ها نتيجه مي گيريم اختلال هاي اضطرابي چندعاملي هستند و افزون بر اين در شكل گيري، تداوم و درمان اختلال هاي اضطرابي همچون حساسيت اضطرابي و اضطراب اجتماعي، بايد به نقش ذهن آگاهي توجه داشت.