بررسي عوامل مؤثر بر ريسك ورشكستگي مالي شركت ها

در عصري كه شركتها براي بقا در بازارهاي رقابتي با چالشهاي فراواني روبرو هستند؛ سلامت مالي و شناسايي عواملي كه منجر به بحرانهاي مالي ميشوند از اهميت بسزايي برخوردار ميباشد. در اين راستا، پژوهش حاضر به بررسي تأثير محافظه كاري و ويژگي هاي كيفي مبتني بر اطلاعات حسابداري بر ريسك ورشكستگي مالي شركت هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران پرداخته است. براي سنجش ريسك ورشكستگي از امتياز z آلتمن و جهت ʹ تعيين ويژگي سود مبتني بر دادههاي حسابداري از معيارهاي كيفيت اقلام تعهدي، پايداري، قابليت پيشبيني و هموار بودن استفاده شده است. نتايج برآورد رابطه فرضيه هاي پژوهش با استفاده از تكنيك داده هاي پانلي در نرم افزار ايويوز نسخه 7، براي 126 شركت بورس اوراق بهادار تهران در طي دوره 5 ساله 1389 تا 1393 حاكي از اين است كه استفاده از محافظه كاري مشروط در حسابداري نه تنها تغييرات چشمگيري در كاهش ريسك ورشكستگي ايجاد نكرده است بلكه توانايي افزايش ريسك ورشكستگي مالي شركتهاي بورسي ايراني را نيز داشته است. حتي مستعد افزايش درماندگي مالي شركتهاي ايراني بوده است. نتايج همچنين وجود رابطه تأثير با اهميت ويژگيهاي كيفي مبتني بر اطلاعات حسابداري را (كيفيت اقلام تعهدي، پايداري، پيش بيني پذيري) بر ريسك ورشكستگي مالي شركتها را تأييد ميكند. به طور كلي يافته ها بيانگر آن است كه ريسك ورشكستگي مالي شركت بيشتر تحت تأثير شرايط اقتصادي كشور، سياستهاي تأمين مالي، اندازه شركت، نوع صنعت و بهبود ويژگيهاي كيفي مبتني بر اطلاعات حسابداري است تا رويكردهاي محافظه كارانه.