بررسي رابطه فرهنگ سازماني مدارس با گرايش معلمان به نوآوري هاي آموزشي

هدف اين پژوهش بررسي رابطه فرهنگ سازماني مدارس با گرايش معلمان به نوآوري هاي آموزشي است. روش تحقيق، توصيفي از نوع همبستگي بوده است. جامعه آماري شامل كليه دبيران مرد و زن مدارس متوسطه اول شهرستان پاكدشت به تعداد 466 نفر كه در سال تحصيلي 93- 92 تدريس مي كردند. حجم نمونه براساس فرمول كوكران و جدول مورگان 210 نفر، به روش تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزار جمع آوري اطلاعات دو پرسشنامه فرهنگ سازماني بر گرفته از رابينز و پرسشنامه محقق ساخته گرايش به نوآوري آموزشي بود. سئوالات مربوط به فرهنگ سازماني با 34 سئوال و گرايش به نوآوري آموزشي با 20 سئوال تنظيم شدند. روايي پرسشنامه ها با نظر اساتيد راهنما، مشاور و تعدادي از اساتيد اين رشته تعيين شد. ضريب اعتبار پرسشنامه (فرهنگ سازماني) پس از اجراي آزمايشي بر روي 30 نفر از معلمان، از طريق آلفاي كرانباخ 88/0 و ضريب اعتبار پرسشنامه (گرايش به نوآوري هاي آموزشي) 85/ 0 به دست آمد براي تجزيه و تحليل داده ها از ضريب همبستگي پيرسون، تحليل رگرسيون و آزمون t در نرم افزار SPSS استفاده شد. يافته هاي پژوهش نشان داد فرهنگ سازماني مدارس با گرايش معلمان به نوآوري هاي آموزشي رابطه مثبت و معناداري دارد. از ده مؤلقه فرهنگ سازماني، ابتكار فردي، هدايت و سرپرستي، هماهنگي و انسجام، الگوي ارتباط، خطر پذيري و هويت و همانندي با گرايش معلمان به نوآوري هاي آموزشي اين رابطه مثبت و معناداريوده و هدايت و سرپرستي و هماهنگي و انسجام بر گرايش معلمان به نوآوري هاي آموزشي بيشترين تأثيرگذاري را داشتند. همچنين بين فرهنگ سازماني مدارس دخترانه و پسرانه و بين گرايش معلمان زن و مرد به نوآوري هاي آموزشي تفاوت معني داري وجود دارد. بنابر اين آموزش و پرورش براي ايجاد تغيير و نوآوري آموزشي زماني به موفقيت دست مي يابد كه فرهنگ سازماني مدارس را مورد توجه قرار دهد.