پهنه بندي خطر زمين لغزش در ارتفاعات بينالود به روش بيزين (مسير جاده ترانزيتي جديد طرقبه- درود)

زمين لغزش يكي از انواع مخرب فرسايش در دامنه ها است كه موجب ايجاد خسارتهاي مالي و جاني در جاده ها مي شود. شناسايي عوامل موثر در وقوع زمين لغزش و تهيه نقشه پهنه بندي خطر يكي از ابزارهاي اساسي جهت مديريت و كاهش خسارات احتمالي محسوب مي گردد. در اين تحقيق سعي شده است مخاطره زمين-لغزش در مسير جاده پيشنهادي طرقبه- درود با استفاده از روش بيزين پهنه بندي گردد، تا بدين وسيله بتوان از بسياري از مخاطرات جاني و مالي پيشگيري كرد. لذا با جمع آوري اطلاعات مورد نياز از پراكندگي لغزش ها در منطقه، ضمن تهيه نقشه پراكندگي زمين لغزش ها، به تهيه 13 لايه اطلاعاتي شامل: درجه شيب، جهت شيب، شكل شيب، ارتفاع، كاربري اراضي، زمين شناسي، فاصله از جاده، فاصله از آبراهه، فاصله از گسل، شاخص توان آبراهه، شاخص حمل رسوب، خاك و پهنه هاي بارش منطقه در محيط سيستم اطلاعات جغرافيايي اقدام گرديد. با استفاده از تئوري احتمالاتي بيزين ارتباط هر يك از عوامل و نقاط لغزشي تعيين و وزن طبقه هاي هر عامل مشخص شد. نهايتا نقشه هاي پهنه بندي خطر زمين لغزش با 14 رويكرد استفاده از تمام عوامل موثر و حذف تك تك عوامل، با استفاده از تئوري بيزين براي منطقه مورد مطالعه تهيه شده است. در نهايت ميزان دقت و صحت نقشه ها با استفاده از منحني ROC و 30% نقاط لغزشي صورت گرفت. در نهايت مشخص گرديد كه دقت مدل احتمالاتي تهيه شده با رويكرد يازدهم مدل سازي؛ (حذف عامل فاصله از گسل) ، در منطقه 5/86% (خيلي خوب) برآورد گرديد. با استفاده از نقشه ارائه شده مي توان مناطق ناپايدار را شناسايي و در اجراي برنامه هاي عمراني و بخصوص احداث راه به آن استناد نمود.