نقش كاردرماني در بهبود اختلال نوشتن دانش آموزان دوره ابتدايي

زمينه: نوشتن به عنوان ترسيم ديداري از زبان و گفتار تعريف شده و يك مهارت ضروري براي يادگيري و استفاده از دانش معرفي مي شود. اين مهارت ابزار اصلي براي موفقيت و مشاركت در فعاليت هاي متعدد به شمارمي­رود. اختلال نوشتن روي عملكرد آموزشي، اجتماعي، تعدادي از مشاغل، فعاليت ها و ارتباطات فردي دانش آموزان اثر مي­گذارد، بنابراين ارزيابي و درمان بهنگام به منظور پيشگيري از بروز مشكلات متعدد در آينده مفيد و ضروري است. براي ارزيابي دقيق عملكرد نوشتن، افزون بر بررسي سابقه مراجع، از ابزارهاي استاندارد متعدد استفاده مي­شود. ابزارهاي استاندارد مختلفي براي ارزيابي فرآيند نوشتن يعني مهارت حسي، حركتي، دركي، شناختي و رواني دانش­آموز در دسترس است. درخصوص ارزيابي محصول يا دست­نوشته تنها ابزار استاندارد و جامع در دسترس، ابزار ارزيابي دست­نويسي فارسي است. نتيجه­ گيري: مداخله هاي كاردرماني در زمينه اختلال نوشتن در دانش­آموزان شامل رويكردهاي رشدي عصبي، آموزشي، حسي حركتي، بيومكانيكي و رواني اجتماعي است. استفاده تركيبي از اين رويكردها، اثربخشي مداخله را افزايش مي­دهد. شناخت كافي از اختلال نوشتن، ارزيابي و مداخله بهنگام لازم و ضروري است. استفاده از ابزارهاي مناسب و استاندارد براي ارزيابي و تلفيق رويكردهاي مختلف كاردرماني در قالب فعاليت معني­دار و هدفمند به درمانگران و متخصصان حيطه آموزش توصيه مي­ شود.