مقايسه خطرپذيري در دختران نوجوان مبتلا به نشانه هاي اضطراب، افسردگي، استرس و گروه سالم

سابقه و هدف: باتوجه به نقش مشكلات روانشناختي مانند اضطراب، افسردگي و استرس در ميزان خطرپذيري و اهميت اين موضوع در دختران نوجوان، هدف اين مطالعه بررسي مقايس ه­اي خطرپذيري در دختران نوجوان مبتلا به نشانه هاي اضطراب، افسردگي، استرس و گروه سالم بود. مواد و روش­ ها: پژوهش حاضر از نوع طرح هاي علي مقايسه اي بود. از ميان جامعه آماري دختران دبيرستان­ هاي منطقه يك شهر تهران، چهار گروه آزمودني دختر نوجوان مبتلا به نشانه ­هاي اضطراب، افسردگي، استرس و گروه سالم با غربالگري به روش نمونه ­گيري هدفمند انتخاب شدند. به منظور كنترل آثار جمعيت شناختي تمام گروه ها بر اساس سن، رشته تحصيلي و ميزان تحصيلات، گروه ­ها حتي الامكان يكسان سازي گرديدند. براي گردآوري داده ها از آزمون قمار آيوا (IGT) و پرسشنامه نشانه هاي اضطراب، افسردگي و استرس (DASS21) استفاده گرديد، نتايج: نتايج نشان داد كه بيشترين ميزان خطرپذيري را گروه افسرده و سپس به­ ترتيب گروه­ هاي استرس و اضطراب داشتند. گروه­هاي افسرده و استرس به ­صورت معني­ داري از ميزان بيشتر خطرپذيري در مقايسه با گروه سالم برخوردار بودند، هم­ چنين، افسردگي توانايي پيش بيني معني­ دار خطرپذيري را دارا بود. نتيجه گيري: با توجه به شيوع بالاي افسردگي در دختران نوجوان و ارتباطي كه با خطرپذيري دارد، لزوم توجه بيشتر به اين متغير در برنامه هاي درماني و پيش گيري براي اين افراد آشكار مي شود.