اسپونديلوديسكيت بروسلايي: مرور پنج مورد

سابقه و هدف: بروسلوز يك بيماري اندميك در كشور ايران است كه درگيري استخوان­ ها و مفاصل از شايع ­ترين عوارض آن مي ­باشد. در اين مطالعه به بررسي پنج مورد بيمار مبتلا به اسپونديلوديسكيت ناشي از بروسلا مي­ پردازيم. گزارش موارد: از پنج بيمار مبتلا سه نفر مرد و دو نفر زن بودند. ميانگين سني بيماران 3/16±8/58 سال بود. شايع­ترين علامت باليني كمردرد بود. يك مورد سابقه بروسلوز در خانواده و سه مورد سابقه قبلي ابتلا به بروسلوز در خود بيمار وجود داشت. سه مورد از بيماران سابقه مصرف لبنيات محلي غيرپاستوريزه داشتند. همه بيماران تست­ هاي مثبت آگلوتيناسيون و درگيري مهره­ هاي كمري در MRI داشتند. دو بيمار دچار آبسه پاراورتبرال شده بودند و همه بيماران با درمان طبي طولاني مدت بهبودي يافتند. نتيجه­ گيري: باتوجه به شيوع بالاي بروسلوز و اينكه سيستم اسكلتي شايع ­ترين اندام گرفتار مي ­باشد، در كليه بيماران با شكايت كمردرد، اسپونديلوديسكيت بروسلايي را بايد به­ عنوان يكي از تشخيص ­هاي افتراقي مدنظر داشت؛ چراكه تشخيص و درمان زودهنگام اسپو­نديلوديسكيت، از بروز آبسه پاراورتبرال و سايرعوارض عصبي ناگوار پيشگيري مي­ كند.